## Boek 5 - havo 4

Het bittere kruid

Auteur Marga Minco

Genre Psychologische roman, Oorlogsroman

Eerste uitgave 1957

Pagina's 93

Taal Nederlands

Niveau 3

Ik ben dit boek gaan lezen nadat ik het behouden huis had gelezen. Door het behouden huis ben ik erachter gekomen dat dunne oorlogsboeken mij wel lagen. Toen ik deze zag staan twijfelde ik dan ook geen moment. Ik zocht namelijk naar een dun oorlogsboek van niveau 2-3 en deze voldeed aan al mijn eisen.

Het verhaal begint in 1939 als de Duitsers Nederland binnenvallen. De vrouwelijke ik-persoon komt met haar ouders in Breda terug. Ze waren net tijdelijk geëvacueerd vanwege de inval. Haar vader vindt niet nodig dat ze onderduiken, ook al is haar familie Joods. De ik-persoon denkt echter terug aan de tijd toen ze jonger was en denkt aan hoe ze toen al gepest werd omdat ze van Joodse afkomst was. De ik-persoon wordt ziek en tegelijkertijd verhuist de familie naar Amersfoort, waar al haar broer en diens vrouw Lotte wonen. Op een dag komt vader thuis met sterren die alle Joden dragen moeten. Ze zijn allen blij met deze gebeurtenis.

Het blijft echter niet bij alleen sterren; vader en Dave krijgen een oproep voor een werkkamp. Ze gaan niet, omdat vader een huidaandoening heeft en Dave net doet alsof hij een ziekte heeft door iets te gebruiken dat in een vreemd flesje zit. Op een gegeven moment komt het buurmeisje, die niet Joods is, van de ik-persoon langs en zegt dat ze een aantal spullen van de ik-persoon mooi vindt. Die antwoordt daarop dat het buurmeisje ze mee kan nemen, omdat zij er waarschijnlijk toch geen gebruik meer van kan maken. Nog steeds duiken ze echter niet onder, ondanks alle razzia’s die plaatsvinden, waar zelfs de zus van de ik-persoon bij opgepakt wordt. Weer komt er een oproep, maar nu voor allen. De ik-persoon, Dave en Lotte komen er onderuit met behulp van de dokter, die de ik-persoon en Dave nog steeds ziek verklaart, hoewel ze dat eigenlijk niet zijn. Lotte mag dan blijven om hen te verzorgen. Vader en moeder moeten wel weg. Zij gaan naar een getto in Amsterdam.

Op een dag besluit de ik-persoon om haar ouders op te gaan zoeken in Amsterdam ook al was dat in die tijd levensgevaarlijk geworden voor Joodse mensen. In Amsterdam aangekomen besluit ze daar een tijdje te blijven. Tijdens haar bezoek komt er echter een inval in haar ouderlijk huis. Haar ouders worden opgepakt, de ik-figuur niet omdat ze nog net door de achterdeur kon ontsnappen. Helaas hangt haar jas dan nog in het huis met daarin haar identiteitspas. Daardoor weten de Duitsers alles van haar wat ze weten moeten en is de ik-figuur haar leven dus niet meer zeker. Ze laat nu haar haar verven en ondergaat als het ware een metamorfose. Dan besluit om naar Dave en Lotte te gaan. Weer gaat ze met de trein, nu naar Utrecht. Lotte en Dave worden echter opgepakt op het station en de ik-persoon is nu dus nog in haar eentje over. Ze gaat maar weer naar Amsterdam en daar helpt Wout haar een onderduikadres te vinden. Gedurende het einde van de oorlog wisselde de ik-persoon nog een aantal keren van onderduikadres.

Na de oorlog besluit de ik-persoon haar en oom en tante op te zoeken in Zeist (Die oom en tante zijn tijdens de oorlog niet opgepakt omdat da familie van haar tante niet-joods is). Daar ziet ze haar oom bij de tramhalte staan en ze is dus blij dat hij haar opwacht (Dat doet hij echter niet alleen op die dag, maar op elke dag van de week). Tenslotte gaat ook die oom nog dood.

Ik vond het een erg saai boek. Het onderwerp van het boek spreekt mij normaal gesproken erg aan. Dit komt omdat ik de tweede wereldoorlog vind ik best interessant en daarom vind ik boeken uit de oorlog meestal wel leuk. Er zit namelijk een bepaalde spanning in maar dat heb ik in dit boek niet echt terug gezien. Het was wel spannend maar niet zo spannend dat je snel door wilt lezen tot het einde. Hierdoor vond ik het een lang boek ondanks de weinige pagina’s. de spanning dat er elk moment iets onverwachts kan gebeuren is er gewoon simpelweg niet het was iets te gewoontjes voor mij. Het is wel echt heel tragisch dat ze bijna heel haar familie verloren is door de oorlog. Ik vond het wel een erg makkelijk te begrijpen boek. Dit kwam omdat er geen gebruik gemaakt werd van moeilijke woorden. Er stonden wel enkele Joodse woorden in het boek maar deze woorden staan achterin het boek uitgelegd. Het boek word ook gemakkelijk doordat er geen terugblikken of vooruitwijzingen zijn in het boek.