## Boek 1 - havo 4

Alles is weg:

Ik heb het boek “alles is weg” gelezen van Anke Kranendonk. Ik heb voor de verwerkingsopdracht recensie gekozen want dat vind ik het best bij mijn boek passen.

Waarom Muis?

Muis en Fae, de twee hoofdpersonen wonen in het dorp Baarn. Muis en Fae kennen elkaar al heel lang het verhaal speelt zich af in meerdere tijden. Op het ene moment zijn ze nog kinderen op het andere moment al tieners. Af en toe was dat best verwarend. Muis en Billy (de broer van Fae) zijn beste vrienden. De tweeling broer van Muis (Patrique) is verliefd op Fae. Patrique probeert Fae te verleiden zodat ze op hem verliefd zal worden.

Na een aantal jaar krijgen ze een vrienden groep. Bijna alle leerlingen uit groep 8 van de basisschool zitten daarin, ze zijn heel vaak samen. In een kraakpand richten ze een clubhuis in, waar zwervers in hebben gewoond. De school en het kraakpand zijn de belangrijkste ruimte's, het verhaal speelt zich daar vooral af.

Als ze op de middelbare school zitten en dus ouder zijn, gebeurd er van alles: ze gaan roken, blowen en alcohol drinken. Muis probeert vaak illegale dingen. Muis is de trendsetter van de groep. Als Muis het kan, kan de rest het ook. Op een zonnige zomermiddag vraagt Muis aan zijn vrienden of ze mee willen gaan zwemmen. Ze gaan naar de brug over de Eem in Baarn. Het is een normale warme zomermiddag. Ze staan met zijn allen op de brug en springen er vanaf. Er komt een bootje langs. De jongens spugen naar beneden op het bootje. Muis wil nog een paar keer spugen dus hij klimt over het hekje. Hij houdt zich vast aan de reling, alleen zijn voet schuift van de brug af.

Het boek is makelijk geschreven en het is ook spannend zoals je in dit geciteerde stuk ziet.

“ Zijn voet glijdt weg
Muis wil de reling grijpen.
Mis.
Hij grijpt nog een keer.
Weer mis.
Zijn andere hand glijdt weg.
Muis staat niet meer.
Hij is los.
Precies voor Fae.
Gewoon even los.
Het gaat heel snel.
Hij kan niets meer vastpakken.
Fae maait over de reling naar beneden, ze rekt zich uit, zo ver als ze kan, maar ze kan niet meer bij zijn hand.
Hij kijkt haar aan, terwijl hij razend snel naar beneden valt en Fae nog verder vooroverbuigt.
Hij blijft haar aankijken.
Hij valt dieper.
Het is stil, doodstil.
Het gaat zo snel.
Nog dieper.
Vlak langs de betonnen pijler waar de brug op rust die onder water breder is dan daarboven.
Met een onhoorbare plons valt hij in het water.
Er komen luchtbellen, tien, vijftien.
Dan is het water weer rimpelloos, stil en zwart.”

Anke Kranendonk is schrijfster. Tien jaar geleden verloor haar toen vijftienjarige nichtje Lieke een vriend door een ongeluk, waarvan ze een aantal jaren geleden ook de herinneringen van vrienden en familie opgetekend heeft. Met toestemming van de betrokken mensen heeft ze het verhaal van haar nichtje en haar vriendengroep over het dodelijke ongeluk van hun vriend gebruikt als basis van de roman "Alles is weg". Ik vind het knap dat Lieke heeft besloten om het boek mee te schrijven. Want zij heeft het echt meegemaakt.

Ik vind het een heel interessant boek vooral omdat het echt gebeurt is. Het ging over een serieus onderwerp. Ik vind het ook een emotioneel boek, dat komt omdat het best wel heftig is dat er iemand die zo jong is dood gaat. Je leest hoe mensen daar op reageren. Eén iemand wilde zelfs zelfmoord plegen, zo heftig kan de reactie dus zijn op mensen die dit overkomt. Ik zelf kreeg er ook wel een brok van in mijn keel want ik ging wel helemaal mee in het verhaal omdat het zo interessant was. Ik vind het boek goed. Ik had eigenlijk nog wel verwacht dat er op het einde nog iets ging gebeuren. Want het gaat nu vooral over de verwerking. Ik heb voor de titel gekozen omdat Fae zicht vaak afvraagt waarom moest dat nu bij haar gebeuren.