## Geneesmiddelen

Antibiotica
Penicilline werd in 1928, per ongeluk, ontdekt door Alexander Fleming. De door een schimmel geproduceerde stof bleek de groei van bacteriën te remmen. Het werd daarom een anti-bioticum genoemd.
De ontdekking was van groot belang: vanaf het moment dat het grootschalig kon worden gemaakt (net na de Tweede Wereldoorlog) is de sterfte door bacteriële infecties drastisch verminderd.
Er zijn daarna diverse antibiotica ontwikkeld, die allemaal op een ander punt in de levenscyclus van een bacterie ingrijpen. Zo wordt bijvoorbeeld de DNA-synthese geremd, de RNA-synthese, de eiwitsynthese of de synthese van de celwand.
Helaas slaat de bacterie terug: dat komt vooral doordat bacteriën gemakkelijk plasmiden (met daarop resistentiegenen) uitwisselen. Het vinden van nieuwe antibiotica is daardoor maar een tijdelijke oplossing.
De toekomst ligt waarschijnlijk in het toevoegen van hulpstoffen die bijvoorbeeld voorkomen dat de bacterie het antibioticum naar buiten pompt of het antibioticum afbreekt.
Andere geneesmiddelen
Het hormoon insuline was het eerste recombinante eiwit dat op de markt kwam. Het was gemaakt door E.coli bacteriën, waarin menselijk DNA was geplaatst (zie voor de techniek KB DNA)
Andere voorbeelden van recombinante geneesmiddelen zijn:

- het hormoon EPO dat gebruikt wordt tegen een bepaalde vorm van bloedarmoede;
- stollingsfactoren die worden gebruikt bij de behandeling van bloedstollingsziekten(hemofilie);
- interferon dat kan helpen tegen bepaalde gewrichtsontstekingen (reumatoïde artritis).

Ook hormonen die gebruikt worden bij een ivf behandeling (FSH en LH) worden tegenwoordig gemaakt door inbouwen van het FSH-gen in een weefselkweek van eierstokcellen Chinese hamsters. Vroeger werd het hormoon geïsoleerd uit urine van zwangere vrouwen (moeders voor moeders).
Al deze nieuwe medicijnen zijn kostbaar, doordat ze uitgebreid getest moeten worden op eventuele bijwerkingen.
Vaccins
Bij vaccinatie gebruikt men verzwakte of gedode ziekteverwekkers om een reactie van het immuunsysteem op gang te brengen. Dankzij biotechnologisch onderzoek is veel beter bekend welk deel van de ziekteverwekker de reactie opwekt. Het is dan voldoende om een of enkele stukjes (bijvoorbeeld eiwitten) van de ziekteverwekker in te spuiten. Zo zijn biotechvaccins beschikbaar tegen hepatitis, HPV (het humaan papilloma virus dat baarmoederhalskanker kan veroorzaken) en diverse kinderziektes (kroep, tetanus, kinkhoest, polio).
Het griepvirus muteert zeer snel, waardoor elk jaar een ander vaccin gemaakt moet worden. Onderzoekers werken aan een universeel vaccin dat gemaakt is uit een specifiek gedeelte van de virusmantel dat bij alle griepvarianten voorkomt. Ook de productie methode verandert (zie afbeelding).