## Middeleeuwse literatuur

De taal was het Middelnederlands of Diets (diet = volk). Het was een verzameling dialecten want er was nog geen eenheidstaal. De teksten (handschriften of manuscripten) werden in kloosters gemaakt. Bekende handschriften die de tand des tijd hebben overleefd, zijn het Huthemse handschrift en het Gruuthuse handschrift.

De middeleeuwse literatuur had de volgende kenmerken:

- De werken zijn geschreven in dichtvorm. De literatuur werd mondeling doorgegeven en dan is het makkelijker te onthouden als de regels rijmen.
- Het is volkskunst, geschreven voor de groep (gemeenschapskunst) eenvoudig en meestal anoniem.
- De middeleeuwer denkt theocentrisch. Dat wil zeggen dat alles op god en het leven na de dood gericht is. Het werk getuigt van katholieke vroomheid.
- Het werk is ook didactisch/moraliserend. Uit het werk moest wat te leren zijn (didactisch) en er moet in duidelijk worden wat goed en slecht is (moraliserend).
- Je herkent de standenmaatschappij (adel, geestelijkheid en burgerij) in de werken.
  Ridderromans, abele spelen en liederen weerspiegelen de idealen van de adel. De invloed van de geestelijkheid zie je duidelijk terug in legenden, heiligenlevens en geestelijk toneel.
  De burgerij was op zoek naar kennis en las moraliserend en didactisch werk, de gewone man kijkt graag naar kluchten ook wel sotternieën of boerden (plat realistisch verhaaltje) genoemd.

#### Hoofse literatuur

Op de hoven van de adel diende men zich hoofs te gedragen. Het was belangrijk elkaar niet nodeloos te kwetsen. Er golden daarom allerlei regels over gedrag. Je diende je correct te kleden, je aan tafel beschaafd te gedragen en een ander niet nodeloos te kwetsen. Het middel bij uitstek daartoe was zelfbeheersing. In allerlei literaire teksten werd getoond hoe je je op de juiste manier moest gedragen.

Populair was de hoofse minnelyriek van bijvoorbeeld Hendrik van Veldeke.
Kijk en luister naar de volgende video's.

Over hoofs gedrag lees je meer in het onderdeel 'Hoofse ridderromans'.